Het geschenk van je dromen

Wat een droom ons laat zien is de schaduw van wijsheid die in de mens leeft, zelfs wanneer hij zich in waaktoestand daarvan in het geheel niet bewust is. Wij zijn ons er niet van bewust omdat we onze tijd verknoeien met naar buiten gerichte zaken en tegelijkertijd slapen met betrekking tot de zaken die werkelijk in ons leven. 

Paracelsus (1493-1541)

,

Droomtaal

Jouw droomtaal is uniek en alleen jij kunt de betekenis aan je droom geven.
In de nacht droomt ieder van ons 3 keer. Dat is wetenschappelijk bewezen. Maar wat moet je ermee?

Als ieder mens het iedere nacht doet, dan is het toch iets wezenlijks. Dromen zijn boodschappen van je innerlijk. Dromen kunnen je wakker schudden en helpen in je dagelijks leven. Dan moet je ze wel leren begrijpen. Deze dvd helpt je daarbij. Aldus Bas Klinkhamer. Klinkhamer is bekend van de dromendokter. Hij helpt dromen te duiden.

Cadeautje

De dvd Het geschenk van je dromen in haar verpakking ontvangen is echt een cadeautje. Het mapje waar de dvd in zit, de kleuren en tekening, het boekje… mooi vormgegeven en lekker stevig en zacht papier. Mijn algemene indruk: verzorgd en herkenbaar. Uiteindelijk is de inhoud niet heel diepgaand, maar dat lag misschien eerder aan mijn hoge verwachtingen. De dvd zorgde voor voldoende momenten waarop ik dacht: “Dat moet ik straks nog een keer bekijken en dan opschrijven”. Er bleek gelukkig ook veel in het boekje te staan.

De sleutels tot je dromen

De dvd is onderverdeeld in zeven hoofdstukken: intro, wie ben ik, symbolen. de nachtmerrie, terugkerende thema’s, dieren van de ziel, spirituele dimensies, en de sleutels. De sleutels vormen de ingangen om je droom te begrijpen. Deze sleutels worden in het boekje helder uiteengezet. De hoofdstukken van de dvd zijn overzichtelijk en documentaireachtig vormgegeven. Er zijn mooie beelden bij de vertellingen. De verhalen en de uitleg van Bas Klinkhamer bieden ook praktische handvatten.

Dieren van de ziel en spirituele dimensies

In ‘Dieren van de ziel’ leren we bijvoorbeeld dat droomdieren je kracht en inspiratie kunnen geven. Het is een kracht die tot onze beschikking staat. Leer om zoals het dier te worden, zo snel als een eekhoorn bijvoorbeeld. In het hoofdstuk ‘Spirituele Dimensies’ leren we over het contact met de spirituele dimensie via dromen, een wereld die het verstand te boven gaat. Vanuit ‘het licht’ kun je raadgevingen of hulp ontvangen. Sommige mensen ontmoeten er hun gids.

Energie van symbolen

Vliegen, naakt zijn, wc dromen, examendromen, uitval van je haar of tanden. De ziel spreekt via symbolen tot ons innerlijk. Wat zegt een symbool? Ken je die persoon? Dat dier? Ga eens in de energie van die persoon, het dier en kijk wat het je te zeggen heeft. Die energie kun je ontmoeten en ervaren. De dvd reikt handvatten aan. Welke energie kun je gebruiken als inzicht, troost, ontdekking. Want het mooie is: alles wat je droomt, ben je zelf.

Zie ook de website inspirerend leven, waar deze recensie voor geschreven is.

Innerlijke duurzaamheid

Hoe kan spiritualiteit bijdragen aan duurzame ondernemingen? Deze vraag staat centraal in de paper die ik heb geschreven met Ilonka de Beer van Sandalfon Sustainability.  Spiritualiteit in het bedrijfsleven betekent meer werken vanuit verbinding, contact en vertrouwen. Wij bepleiten het werken vanuit een verinnerlijkte vorm van duurzaamheid. Er zijn nog maar weinig bedrijven die zich in deze fase bevinden, en dus op die manier een bijdrage leveren aan de wereld.

Een duurzame organisatie werkt vanuit een doel, het bestaansrecht van een bedrijf. Zonder heldere beantwoording van de purpose, ofwel de ‘waaromvraag’ kan een organisatie sowieso niet duurzaam zijn. Purpose is de vierde noodzakelijke P naast ‘people, planet en profit’. De vraag naar het waarom is vaak makkelijker te beantwoorden voor mensen die aangesloten zijn bij een groter geheel of samen een wereldbeeld delen.

De paper kun je hier downloaden.

Zie ook een artikel over onze paper

Lees hier meer over het kennisplatform Duurzaam Organiseren en Doen.

Tranen van de zon

In mijn hand hield ik een papiertje vast met daarop wat suikerwater. Een bevriende imker had mij verteld dat dit de verzwakte bij kon redden. Het was nacht. Ik liep naar de plek waar ik de bij had achtergelaten met de vraag: hoe kan ik deze bij toch helpen? De bij was weg. Het stelde me wel ergens wel gerust.

De laatste tijd hebben de bijen mijn zorg en aandacht. Niet in de laatste plaats vanwege het feit dat het niet goed met de bijen gaat. Daarom wilde ik graag het boek Tranen van de zon lezen. In de hoop er iets van op te steken. Zeker als het gaat om de bijen in relatie tot spiritualiteit. Het boek is ingedeeld in drie delen, 1) het leven van de bijen 2) De betekenis van bijen in de geschiedenis en verschillende culturen en 3) de betekenis van de bijen voor mens en cultuur.

 

De bijendans

Wist je dat een bij gemiddeld zo’n 75 verzamelvluchten nodig heeft om 1 gram honing te produceren? En dat een gemiddelde bijenlarve ongeveer 2700 keer door een werkster wordt verzorgd? Verder doen bijen een dans om de andere bijen duidelijk te maken waar zij de beste bloemetjes kunnen vinden. Dit en nog veel meer wetenswaardigheden staan in deel 1 van Tranen van de zon. In vogelvlucht krijg je als lezer een inkijkje in het leven van de bij. Ook leer je hoe de bijen de verzamelde nectar omzetten in bruikbare honing, wat op zich al een hele prestatie is.

 

Symboliek

Deel 2 voert je door een wereld van symboliek. Het leven van de bijen in relatie tot mythische, godsdienstige en esoterische denkbeelden van de mens. Een rommelig deel en niet prettig geordend. Nogal teleurstellend. Wellicht is dit deel voor imkers, die meer wil weten over de religieuze en mythologische betekenis van de bij, geschikt. Maar eerlijk gezegd betwijfel ik dat. Het is gewoon niet prettig leesbaar.

 

Verstoord evenwicht

Het derde en laatste deel beschrijft de betekenis van de bijen voor mens en natuur. De bijen spelen een cruciale rol in een ecologisch en evenwichtig bestaan in de natuur. Er is sprake van een bijencrisis met grote gevolgen. De bijen kampen met diverse problemen, waaronder het gebruik van pesticiden, de economische belangen worden voorop gesteld in plaats van hun gezondheid en de faraomijt. Ook van invloed is de monocultuur in de landbouw wat weer leidt tot eenzijdige voeding van de bijen met als gevolg  een zwakke gezondheid. Zo worden er in dit deel meerdere invalshoeken gegeven van onze manier van leven en de consequenties daarvan voor de bijen. De informatie in dit deel is goed geordend en geeft een breed beeld weer.

 

Pad van licht

Met veel interesse ben ik aan dit boek begonnen. Deel 1 en 3 spraken mij het meeste aan, deel 2 komt op mij onoverzichtelijk en ontoegankelijk over. Jammer. In z’n geheel wel informatief. Het boek ‘Tranen van de zon’ is goed leesbaar en toegankelijk voor een breed publiek. Een verdiepende, spirituele benadering, die de titel doet vermoeden, heb ik gemist. De bijen zijn immers multidimensionale, sacrale wezens die ons het pad van licht wijzen van de zon naar de aarde en van de aarde naar de zon terug.

Zie ook de website ‘Inspirerend leven’:

http://www.inspirerendleven.nl/blog/tranen-van-de-zon

 

Sprookjesfiguur

 

Plotseling staan we samen in de grauwe, deprimerend aandoende gang van het sociaal pension. Er is niet veel licht. Om elkaar goed te kunnen aanschouwen turen we daarom naar elkaar met half dichtgeknepen ogen. Hij staat aan het eind van de gang, ik ergens in het midden.

Als een sprookjesfiguur, net uit een boek  gestapt zegt hij: “Hallo! Heb ik u al eens ontmoet?” Een beetje met de stem van Ti Ta Tovenaar, waardoor mijn aandacht bij hem blijft. Hij maakt het gebaar van een verrekijker bij zijn ogen en maakt een soort dansje. Heel grappig en ik lach dan ook naar hem. “Ik moet even goed kijken hoor!” roept hij en sluit de deur van de kamer waar hij zojuist uit komt. De man komt dichterbij om mij van top tot teen te bekijken en kijkt met pretoogjes. Ook hij lijkt de situatie grappig te vinden.

“Nou en dan zeg ik altijd….”  In rap, accentloos Frans volgt een heel verhaal. Het gaat te snel voor mij en kan het niet helemaal verstaan. In de laatste zin heeft hij het over een rendez-vous. Waarschijnlijk omdat hij mijn verbaasde blik ziet vervolgt hij in het Nederlands: “Ik ken u uit een vorig leven. Toen hebben wij elkaar ontmoet. Ik ben gereïncarneerd.” “Dat kan,” antwoord ik, en schud de hand die hij mij aanreikt. Zijn andere hand legt hij vervolgens zachtjes op mijn schouder. Alsof hij mij iets serieus gaat mededelen. “Wat ben ik blij dat ik jou vandaag ontmoet zeg.” Ik heb geen idee waar hij het over heeft maar ik voel me blij worden. Waarom eigenlijk? Op dit moment voelt het goed. Het lijkt mij zo’n lieve man. Hij geeft een kusje in de lucht, duidelijk voor mij bestemd. En weer maakt hij een dansje.

“Hoe heet jij?” Vraagt hij en stelt zich voor. Zijn naam klinkt als Johannes Paul de zevende, maar ze noemen hem Joop. Niet echt logisch dus. We kijken elkaar nog eens goed aan waarna we onze weg vervolgen. Hij gaat terug naar zijn kamer, ik naar huis. Bij het wegloop zwaaien we naar elkaar. “Dag meneer, nog een fijne dag!” Hij zegt hetzelfde maar net iets eerder dan ik.

Gepubliceerd in Dagblad De Pers 4 maart 2010

Kwame

Een oude man met baard en heldere ogen loopt op mij af. “Wilt u een broodje voor mij kopen, mevrouw?” Normaal gaan bij dit soort vragen mijn haren overeind staan. Dit keer niet. Intuïtief zeg ik: “Ja, hoor is goed.” Het voelt juist om in deze situatie te stappen.

We lopen naar de shoarmatent even verderop en we praten wat. Opeens staat hij stil en zegt: “Je bent anders dan mijn blanke broeders, meer open. Ik ben Kwame, en jij? ” Enthousiast gaat hij verder met zijn verhaal. Deze week zal hij na acht jaar zwerven bij een project voor uitgezworven zwervers gaan wonen. Wauw, een kruispunt in zijn leven dus. Ooit toen er plotsklaps drie familieleden bij een auto ongeluk om het leven kwam is het bergafwaarts met hem gegaan. Hij raakte in de war, dakloos, verslaafd en ging medicijnen gebruiken. Met alle middelen is ie nu gestopt. Ik geloof hem en ben onder de indruk van zijn verhaal. Ook  herken ik de elementen uit de levens van andere daklozen.

Kwame kiest het lekkerste broodje en vraagt bijna formeel of hij ook nog iets te drinken mag. Ik kan zijn charmes niet weerstaan. Iedereen in de shoarmatent zit met gespitste oren. Zou hij hier vaker komen? Word ik voor de gek gehouden? Ach, wat maakt het eigenlijk uit.  De woorden die hij uitspreekt zijn zorgvuldig gekozen en prachtig van inhoud.

Het gaat inmiddels over wat mij op dat moment ook bezighoudt: de liefde. Dat als je angst loslaat, er liefde in je leven komt. En dat als je gezien hebt wat liefde inhoudt eigenlijk niets en tegelijkertijd alles ertoe doet. We praten in het verlengde daarvan over God en verlichting. Als we even later op de hoek van de straat staan om afscheid te nemen krijg ik zijn rozenkrans. Hij bidt het Onze Vader terwijl ie de krans om mijn hals hangt. Prachtig vind ik het. Nu al koester ik dit moment. Eigenlijk wil ik hem wel zoenen. Gelukkig zegt Kwame ‘Embrasse’. We omhelzen elkaar midden op straat. In de ogen van anderen sta ik nu met een dakloze oude man te knuffelen. Voor mij voelt het heel anders.

Gepubliceerd in Dagblad De Pers op 12 juni 2009