Mama@gmail… Mama waar ben je?
Auteur: Madelon
-
Ode aan de dakloze oude man
Proloog –
Wie – zei de gek – doet er nooit iets doms?
I
Ik vertel mensen dat ik graag werk met mensen die ‘anders’ zijn en dat ik dat het liefst doe via schrijven of het maken van muziek. Soms vinden mensen mij daarom een wat vreemd, bozig, onbereikbaar en hyperactief vrouwtje. Een beetje gek ook. Of: grenzeloos. In feite gaat mijn werk over het maken van verbinding met een andere kant. Je weet wel yin van yang.
Intermezzo
Rumi zei: ‘Elke seconde vernieuwt de wereld. We zien slechts de schijn die hetzelfde blijft en missen daardoor de vernieuwing.’
En Elbert Hubbard zei: ‘Ieder mens is elke dag minstens 5 minuten lang een dwaas. Wijsheid bestaat eruit die grens niet te overschrijden.’
II
Het is goed om te weten dat er in ieder mens een gek schuilt. Een grenzeloos persoon. Begrip opbrengen betekent niet dat je iets goedkeurt of dat je zelf zo wordt.
Vannacht droomde ik over verbranding. Telkens stapte ik weer bewust in het vuur. Ik wilde zo graag transformeren.
Epiloog
Vernieuw jezelf, vernieuw de wereld.
Stil zijn zegt zo veel. Maar de verbinding nog meer. Laten we het contact herstellen. Ook met de gek en de dakloze oude man.
— Madelon —
Foto: Jaap van den Beukel -
Van moet naar moed en vice versa ☺ Vrouw zoekt werk
De afgelopen dagen voelde ik een hoop onrust in mijn lijf. Ik wist dat mijn mailbox vol zat met ideeën en probeerde de beantwoording ervan uit te stellen. Tot ik het ineens weer doorhad: ik was moed aan het verzamelen. Moed om keuzes te maken en moed om op zoek te gaan naar betaald werk. Want tot nu toe ging dat vanzelf. Het kost me steeds meer energie. Tijd om in de actie te gaan dus!
Een betere wereld
Een paar jaar geleden heb ik mezelf plechtig beloofd dat ik zoveel mogelijk goede en mooie dingen doe. Dingen die bijdragen aan een betere wereld. Maar er is zoveel werk aan de winkel, dat ik ook daarin moet kiezen. Ik vind namelijk heel veel leuk en zie overal iets positiefs in. Daarnaast help ik mensen graag. Ik heb echter, zoals iedereen, ook maar 24 uren in een dag. En energie die op kan gaan. Bovendien, en dat is voor nu het belangrijkste, moet er ook gewoon brood op de plank komen.
Van moet naar moed
Als ik juist drukke dagen heb – met tekstopdrachten, workshops en leuke en bijzondere afspraken met mensen – heb ik weinig tijd om mijn mail en to-do-lijstjes te bekijken. Daar stapelt zich dan van alles op. En de keuzes waar ik moed voor nodig heb stel ik duidelijk uit. Mijzelf ECHT tonen in de buitenwereld blijft moeilijk. Risico nemen, kwetsbaarheid tonen… De te maken keuzes zitten echter wel steeds in mijn hoofd. Van moet naar moed en omgekeerd. Sommige dingen moeten. Het voelt altijd aan als schipperen.
Opgeruimd gevoel
Gelukkig word ik er steeds een klein beetje beter in. Af en toe kan ik de moed verzamelen om iemand te bellen. Het onrustige gevoel wordt minder. Ik krijg weer vertrouwen. Dan installeer ik mezelf met een diepe zucht achter mijn laptop. Dan hak ik knopen door. Maak keuzes. Laat anderen weten wat deze keuzes zijn. Plan werkafspraken in en zeg funafspraken af. Zo schep ik helderheid voor mezelf. En voor de mensen om me heen. Ik geniet van de rust en het opgeruimde gevoel dat daarop volgt. Voor morgen staat er een afspraak met een potentiële opdrachtgever…
-
Het geschenk van je dromen
Wat een droom ons laat zien is de schaduw van wijsheid die in de mens leeft, zelfs wanneer hij zich in waaktoestand daarvan in het geheel niet bewust is. Wij zijn ons er niet van bewust omdat we onze tijd verknoeien met naar buiten gerichte zaken en tegelijkertijd slapen met betrekking tot de zaken die werkelijk in ons leven.
Paracelsus (1493-1541)
,Droomtaal
Jouw droomtaal is uniek en alleen jij kunt de betekenis aan je droom geven.
In de nacht droomt ieder van ons 3 keer. Dat is wetenschappelijk bewezen. Maar wat moet je ermee?Als ieder mens het iedere nacht doet, dan is het toch iets wezenlijks. Dromen zijn boodschappen van je innerlijk. Dromen kunnen je wakker schudden en helpen in je dagelijks leven. Dan moet je ze wel leren begrijpen. Deze dvd helpt je daarbij. Aldus Bas Klinkhamer. Klinkhamer is bekend van de dromendokter. Hij helpt dromen te duiden.
Cadeautje
De dvd Het geschenk van je dromen in haar verpakking ontvangen is echt een cadeautje. Het mapje waar de dvd in zit, de kleuren en tekening, het boekje… mooi vormgegeven en lekker stevig en zacht papier. Mijn algemene indruk: verzorgd en herkenbaar. Uiteindelijk is de inhoud niet heel diepgaand, maar dat lag misschien eerder aan mijn hoge verwachtingen. De dvd zorgde voor voldoende momenten waarop ik dacht: “Dat moet ik straks nog een keer bekijken en dan opschrijven”. Er bleek gelukkig ook veel in het boekje te staan.
De sleutels tot je dromen
De dvd is onderverdeeld in zeven hoofdstukken: intro, wie ben ik, symbolen. de nachtmerrie, terugkerende thema’s, dieren van de ziel, spirituele dimensies, en de sleutels. De sleutels vormen de ingangen om je droom te begrijpen. Deze sleutels worden in het boekje helder uiteengezet. De hoofdstukken van de dvd zijn overzichtelijk en documentaireachtig vormgegeven. Er zijn mooie beelden bij de vertellingen. De verhalen en de uitleg van Bas Klinkhamer bieden ook praktische handvatten.
Dieren van de ziel en spirituele dimensies
In ‘Dieren van de ziel’ leren we bijvoorbeeld dat droomdieren je kracht en inspiratie kunnen geven. Het is een kracht die tot onze beschikking staat. Leer om zoals het dier te worden, zo snel als een eekhoorn bijvoorbeeld. In het hoofdstuk ‘Spirituele Dimensies’ leren we over het contact met de spirituele dimensie via dromen, een wereld die het verstand te boven gaat. Vanuit ‘het licht’ kun je raadgevingen of hulp ontvangen. Sommige mensen ontmoeten er hun gids.
Energie van symbolen
Vliegen, naakt zijn, wc dromen, examendromen, uitval van je haar of tanden. De ziel spreekt via symbolen tot ons innerlijk. Wat zegt een symbool? Ken je die persoon? Dat dier? Ga eens in de energie van die persoon, het dier en kijk wat het je te zeggen heeft. Die energie kun je ontmoeten en ervaren. De dvd reikt handvatten aan. Welke energie kun je gebruiken als inzicht, troost, ontdekking. Want het mooie is: alles wat je droomt, ben je zelf.
Zie ook de website inspirerend leven, waar deze recensie voor geschreven is.
-
Rita
Ooit mocht ik een kijkje in haar appartement nemen. Zelf woonde ik nog niet in het complex, maar wilde dat graag. Op het moment dat ik vanaf de straat in gedachten naar boven tuurde, schreeuwde ze hard in mijn oor. Na wat aandringen ging ik met haar mee. Achteraf was ik haar dankbaar. ‘Kom maar eens een kop koffie drinken als je hier komt wonen’ zei ze toen. De buurvrouw in spé.
Eenmaal flatgenoot, begon ik haar te ontlopen. Omdat ze spuwt en hard schreeuwt dus. En soms doet ze haar gebit niet in. Als ze in haar pyjama over de galerij loopt vind ik dat ergens wel leuk, maar vooral ook gênant. In de lift met haar voel ik mij ongemakkelijk; vooral als ik haar speeksel op mijn wang voel. En omdat ze dan altijd vraagt of ik koffie kom drinken. Andere buren zochten haar op toen ze haar heup gebroken had en in het ziekenhuis lag.
Ik had willen gaan. Echt. Maar ik durfde niet.
De jaren verstrijken. Dan gaat op een zaterdag de deurbel. Twee mannen uit de buurt vergezellen de buurvrouw. Ze komt ontredderd over. De sleutel van Rita’s voordeur past niet meer. ‘Kan zij hier even wachten en bellen?’ En dan zit je ineens met elkaar aan tafel. De plek waar gegeten en gelachen wordt. Een stuk hout, maar aan dit oppervlak speelt zich een heel leven af. En soms ook onverwachte ontmoetingen.
Druk en zenuwachtig schuift ze heen en weer. Ze praat hard, in korte zinnen. Wit schuim vormt zich rond haar mondhoeken. Met een glaasje water – jas nog aan – vertelt ze over haar leven als wijkverpleegster, haar zorgen, haar eenzaamheid. De spanning rondom deze gebeurtenis lijkt groot. We bellen nogmaals met de woningbouwvereniging: ‘Ja, ik ben bijna 80 en ik moet mijn medicijnen innemen. Ik moet NU echt naar binnen.’
Wachtend op de slotenmaker, luister ik verder naar haar verhaal. De tafel kraakt terwijl zij haar verhaal vervolgt. Soep wil ze niet, omdat ze zich bezwaard voelt. Ik vind het onverwacht heel gezellig. Zo hoort het toch te zijn bedenk ik mij. Met buren. Ook, of misschien juist in de grote stad. Rita wil weten wanneer ik jarig ben.
De bel.
Rita springt op en omhelst me. De volgende dag zie ik een envelopje met vijf euro erin onder mijn deur geschoven. Op het kaartje staan de woorden: ‘Koop er maar iets leuks voor.’ Van Rita.
-
Profiel van mijn inbreker
Je bent een echte nachtbraker. Het tijdsip van de inbraak schat ik namelijk in op 4 uur ’s nachts. Subtiliteit is niet je sterkste kant. Ik denk eigenlijk dat je ook in het dagelijkse leven ‘lomp’ genoemd wordt. Die baksteen die je wierp is namelijk wel erg groot. Mijn buurman was er serieus van onder de indruk. Heb jij ook collega’s die subtieler te werk gaan? Of bestaan die gewoonweg niet in jouw vakgebied? Ja, zeg, ik ben gewoon ff benieuwd.
Natuurlijk heb je ook positieve kenmerken. Gelukkig maar. Aantrekkelijk zijn jouw enorme spierballen, of jouw fysieke kracht bedoel ik. Dat weet ik omdat die baksteen ook nog een gat in de deur heeft geslagen. Dat zou een scharminkel echt nooit kunnen. Ja, daar houd ik wel van, dat vind ik heel mannelijk zeg maar.
Kamperen is niet voor je weggelegd. Die geweldige jerrycan en het maanvormige tentje liet je liggen. Je weet niet wat je mist joh. Onbegrijpelijk. Dus ja, weinig avontuurlijk... Gelukkig heb je voldoende inboedel voor je huis. Dus dat heb je goed voor elkaar. Of heb je gewoon geen smaak? Dat kan natuurlijk ook. Al mijn tweedehands spullen van de kofferbakverkoop staan namelijk nog netjes in de doos. Zelfs die designlamp heb je laten liggen. Je bent duidelijk te lui om even iets te solderen.
Van honden houd je niet. Of je hebt er geen kijk op. Het pak hondenvoer ter waarde van 50 euro heb je laten staan. Dat had je toch kunnen verkopen? Ben je misschien niet zo slim? Mijn TomTom ligt ook nog gewoon onder mijn stoel. Niet zo slim dus… Oh, wacht. Je hebt gewoon kapsones. Alleen het allernieuwste is goed genoeg voor je. Nou, hij doet het nog prima hoor.
Ik zou echt nooit jouw vriendin willen zijn, want je geeft weinig cadeautjes. Vrouwen houden van tasjes en sjaaltjes hoor. Zag je die mooie schaal vol vrouwenspulletjes niet staan? Nu ik er zo over nadenk heb je erg weinig verantwoordelijkheidsgevoel. Aan de toekomst van een ander denk je niet. Je kan toch niet zomaar iemand met 180 euro schade opzadelen. En weet je wat een gedoe het is om al dat glas op te ruimen?
Wil je voortaan uit mijn auto blijven alsjeblieft. Je kunt ook naar me toe komen als je iets wilt hebben. Of als er iets niet duidelijk is. Ik ben best bereid dingen weg te geven. En trouwens, je hebt mijn vraag nog steeds niet beantwoord. Waarom gooide je precies die baksteen door mijn autoraam?
-
Paula
De bezoekers bij deze voorziening van Pameijer drinken koffie en staren voor zich uit. Kwetsbaar. Ontwapenend. Ieder voor zich, verzonken in een eigen wereld. Dat schijnt kenmerkend te zijn voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik houd overigens niet van dat woord ‘beperkt’. Liever benoem ik de kwaliteiten van mensen.
Als ik die kwaliteit wil beschrijven dan kom ik uit bij iets in de trant van ‘gevoelsmatig intelligent’. Het vernuft van iemand die op een natuurlijke en gevoelsmatige manier communiceert. Direct en in het NU. Dat intrigeert me. Daar wil ik dichterbij komen. Verder kijken dan de gemiddelde mens. Precies om die reden heb ik het levensverhaal van Paula opgetekend en ben ik met haar het proces aangegaan.
Met bewondering en plezier kijk ik terug op de gesprekken met Paula. Altijd weer ging ik opgewekt bij haar vandaan. Een vrouw met humor en een enorm doorzettingsvermogen. Paula antwoordde geheel op eigen wijze over haarzelf en haar verleden. Soms werden dezelfde gebeurtenissen vaker door Paula benoemd, telkens een beetje anders…
Na enkele ontmoetingen werd Paula opgenomen in het ziekenhuis. Een groot tumor in haar hoofd werd operatief verwijderd. Gelukkig knapte zij na de operatie vrij vlot weer op. De gesprekken bleken toen echter een te grote opgave geworden. Haar geheugen liet het afweten. Met foto’s en de hulp van haar partner en haar zwager maakten we een deel van de puzzel compleet.
In verband met privacy overwegingen kan het boekje niet worden gedownload. Meer info? Kijk op de website van het project Deel je leven of stuur mij even een mailtje.
-
De helden uit mijn columns
Het is de kwakkelzomer van 2012. Maar droog is het voor de verandering wel. Gelukkig, want op het programma staat ook een barbecue. Ik ben te gast bij een Beschermd Wonen voorziening van Pameijer in Rotterdam-Zuid. De voorziening wordt vooruitstrevend genoemd. Ik hoor woorden als ‘creativiteit’, ‘gelijkwaardigheid’ en de dakloze medemens als ‘klant’. Dat doet me goed. De mens centraal, niet het instituut of de regels. Vanavond lees ik hier mijn columns voor.
Ik geloof in hoogwaardige ontmoetingen.
Daarover gaan mijn columns. Ontmoetingen in het nu. Aandacht voor het onbekende. Liefde voor een vreemde. Jezelf zien in de ander. Want – jij bent steeds de ander. In het begin vond ik het heel spannend om deze ontmoetingen met anderen te delen. Angst voor afwijzing. Bang om raar gevonden te worden.
Tijd voor een experiment.
Laat ik dan juist een volgende stap zetten, dacht ik, toen ik gebeld werd. Publiceren over ontmoetingen lukt mij nu wel. Maar hoe zou het zijn om mijn columns voor te dragen? Mijn verhalen als introductie op een serieus gesprek tussen bewoners en begeleiders. Om het gesprek op gang te helpen… om mensen te raken… om de ontmoetingen opnieuw te beleven… Gewoon omdat het leuk is. Resultaat? Experiment geslaagd.
Be free.
De clip van Major Lazer – Be Free – sluit mooi aan bij mijn verhaal.
-
Innerlijke duurzaamheid
Hoe kan spiritualiteit bijdragen aan duurzame ondernemingen? Deze vraag staat centraal in de paper die ik heb geschreven met Ilonka de Beer van Sandalfon Sustainability. Spiritualiteit in het bedrijfsleven betekent meer werken vanuit verbinding, contact en vertrouwen. Wij bepleiten het werken vanuit een verinnerlijkte vorm van duurzaamheid. Er zijn nog maar weinig bedrijven die zich in deze fase bevinden, en dus op die manier een bijdrage leveren aan de wereld.
Een duurzame organisatie werkt vanuit een doel, het bestaansrecht van een bedrijf. Zonder heldere beantwoording van de purpose, ofwel de ‘waaromvraag’ kan een organisatie sowieso niet duurzaam zijn. Purpose is de vierde noodzakelijke P naast ‘people, planet en profit’. De vraag naar het waarom is vaak makkelijker te beantwoorden voor mensen die aangesloten zijn bij een groter geheel of samen een wereldbeeld delen.De paper kun je hier downloaden.
Zie ook een artikel over onze paper
Lees hier meer over het kennisplatform Duurzaam Organiseren en Doen.
-
Lentelicht
Lentelicht
Kom maar verder mijn liefste
Ik heb je gemist
Nog nooit voelde ik mij als vandaag
Voor altijd wil ik in jouw zachte armen van geluk blijven zweven
